dripling

bir özürle başlamak istiyorum yazıya. hep pes 2009′un abartılı olduğunu, messi’nin sanal alemde tutulması imkansız bir oyuncu yapılmasının saçmalık olduğunu düşünüyordum. özür diliyorum konami’den. bu adam gerçekten pes 2009′daki gibi farklı bir boyuttan gelme. bırakın el classico’yu, futbol tarihinin en acı, en yıkıcı maçlarından birisi yaşandı bugün. puan farkını 1 olarak gören real madrid’liler için çok üzgünüm. bu kadar umutlanmışken, böylesine ağır bir mağlubiyet  almak dokunur adama.

belkide bu kadar motive olmamıştı barcelona fakat ilk golü yemeleri, rıdvan’ın da dediği gibi uyuyan devi uyandırmış oldu. sonrası ortada zaten. rahatça istedikleri hareketleri yapabilen, rakiple dalga geçme derecesinde paslaşan ve rakip savunmanın ağırlığından da yaralanarak arkaya muhteşem toplar atan bir barcelona. ligdeki 100. golünü, en büyük rakibi karşısında atmak bir takımın taraftarı için en güzel şeylerden birisi olsa gerek. casilllas olmasa muhtemelen 10 gol atacaktı katalanlar. iniesta – xavi ikilisine çare bulamayan çoğu takımdan birisi real madrid fakat bu kadar da rahat oynatmamalılardı bu iki büyücüyü. messi kadar bu iki ispanyol da kendi bölgelerinin avrupada hatta dünyada en iyileri. top kontrolleri, oyunu iyi okuyup aynı derecede başarılı biçimde yönlendirmeleri, zekaları ve uyumları onların en iyi olmalarını sağlayan temel faktörler.

bakalım chelsea karşısında da bu kadar rahat bir futbol sergileyebilecek mi barcelona. orta alanda bu kadar rahat olmayacakları kesin. bu denli büyük boşluklar da yakalayamayacaklardır. işte büyük oyuncular bu anlarda devreye girmeli. messi çıkıp ingilizlere karşı da bu oyunu oynarsa ben de maradona kadar iyi bir oyuncu olduğuna inanacağım.

atletico madrid 4-3 barcelona. real madrid 10 maçtır kazanıyor ve puan farkı artık 4. birbirleriyle oynayacaklarını da hesaba katarsak; her şey yeniden başlayacak la liga’da.